„Boże Miłosierdzie – miłość świadczona w świecie przepełnionym cierpieniem, jest osią nauczania ewangelicznego. Jest obecne w naturze Boga i zostaje ustanowione zadaniem człowieka. Tak rozumiane Miłosierdzie Boże znajduje w Ewangelii swoje egzemplikacje w przypowieściach o synu marnotrawnym(a właściwie o Ojcu Miłosiernym) i o Miłosiernym Samarytaninie”. Tak odczuty sens stał się programem ikonograficznym i formą tryptyku ołtarzowego. Nawiązuje do średniowiecznej tradycji, jest płaskorzeźbą polichromowaną, których ekspresja zagarnia wiernych ku sobie i ku NIEMU – MIŁOSIERNEMU. Promienie krwi przechodząc przez lewe skrzydło z motywem „Powrotu syna marnotrawnego” mocną grubą materią malarskiej faktury omal dotykają zgromadzonych. Prawe skrzydło tryptyku to promienie wody. „Oblewają” swym światłem współtworząc z blaskiem witrażowych jasności przeźroczystości łaski miłosierdzia.

Drogą jest żal, wyznanie i odpuszczenie grzechów.

Na osi ołtarza, po przeciwnej stronie długiej, wąskiej kaplicy stoi konfesjonał zaprojektowany tak by spowiedź najżarliwsza mogła pozostać omal wewnętrznym dialogiem z Bogiem poprzez kapłana.

W świetle promieni znajdują się dwa relikwiarze; św. Faustyny Kowalskiej i błogosławionego ks. Jana Balickiego. Przynosząca wielką nadzieję i niestrudzony spowiednik; siostra i ksiądz. Miłosierny Ojciec i przypomnienie czynu Samarytanina stawia nas wobec Syna Bożego ku nieustannej adoracji w hostii umieszczonej w przepełnionej światłem monstrancji.

Wyznanie win i nadzieja Miłosierdzia to sens miejsca tak tu ukształtowanego.

Oprac. Prof. Adam Brincken

1. Maciej Zychowicz: „Świątynia Trzeciego Tysiąclecia” str. 54 projekt i realizacja tryptyku ołtarzowego, witraży i wnętrza: prof. art. malarz Adam Brincken i art. rzeźbiarz Maciej Zychowicz. (Współpraca: Dorota i Marta Brincken, Tomasz Czech)m realizacja witraży: Pracownia Krystyny i Bogusława Szczekanów.