Historia parafii rozpoczyna się od 1981 roku. W dniu 22 czerwca tegoż roku przybywa do domu Sióstr Niepokalanek ks. Bp Ordynariusz Ignacy Tokarczuk celem omówienia spraw związanych z powstaniem nowego ośrodka duszpasterskiego dla niedawno powstałego osiedla Kombatantów i mieszkańców z pobliskich ulic. Plany stworzenia punktu duszpasterskiego w tym rejonie Jarosławia sięgają roku 1966. Siostry Niepokalanki pozytywnie odnoszą się do prośby Kurii Biskupiej w Przemyślu i udostępniają salę o pow. 85 m2 na tymczasową kaplicę oraz trzy małe pomieszczenia na cele duszpasterskie do czasu wybudowania nowego kościoła. Umowa na udostępnienie tych pomieszczeń na pierwszy ośrodek parafialny zostaje zawarta pomiędzy proboszczem kolegiaty ks. Bronisławem Filą i przełożoną klasztoru S. Marią Paszkiewicz, a zatwierdzona przez Kurię Biskupią w Przemyślu i Zarząd Gen. Zgromadzenia Sióstr Niepokalanek w Szymanowie. Mając ustalone minimalne warunki do stworzenia nowego ośrodka duszpasterskiego ks.Biskup wyznacza ks. Antoniego Ślusarczyka, wikariusza w kolegiacie, na duszpasterza wiernych tu zamieszkałych. Ma On jednak nadal pracować w katechizacji przy kolegiacie, ucząc młodzież tam przychodzącą.
Ks. Bronisław Fila podejmuje jednak starania o zdobycie dużej parceli pod budowę przyszłej kaplicy i kościoła, gdyż wszystkie racje przemawiają za tym, aby nie wydawać pieniędzy na tymczasową kaplicę w domu Sióstr. Pod koniec czerwca 1981 r. zostaje zawarta z Panem Bronisławem Bauerem wstępna umowa kupna-sprzedaży nieruchomości przy ul. 3 Maja 49. Na budowę nowej kaplicy nie można otrzymać zezwolenia od władz administracyjnych.
Księża działają w konspiracji. Cieśle przygotowują kaplicę z drewna, zakupiono potrzebne deski i belki, część cegieł, wykonano 13-metrowy krzyż dębowy celem umieszczenia go na przyszłym placu kościelnym. W nocy 15 sierpnia 1981 r. rozpoczyna się stawianie przygotowanych elementów nowej drewnianej kaplicy; prace zakończono po południu. O godz. 16.00 plac z nową kaplicą zapełnia kilka tysięcy ludzi, pielgrzymów powracających z Kalwarii Pacławskiej, wiernych z całego miasta. Ks. Bp Stanisław Jakiel dokonuje poświęcenia tymczasowej kaplicy Chrystusowi Królowi i odprawia pierwszą Mszę św. Tak powstaje pierwszy kościół w Parafii Chrystusa Króla, wybudowany w formie małej kaplicy, w miejscu, gdzie obecnie stoi figura św. Józefa. Tuż po poświęceniu tymczasowej kaplicy drewnianej rozpoczynają się prace przygotowawcze pod budowę świątyni murowanej. Plany budowy przygotowuje mgr inż. arch. Henryk Sobolewski współpracując z konstruktorem inż. Kazimierzem Fiszerem. We wrześniu rozpoczęto wykopy. Ludzie wraz z księżmi pracują na budowie ofiarnie. Mimo, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę obiektów sakralnych został załatwiony odmownie, mury budynku drugiej kaplicy rosną. Drugi kościół wybudowany w ciągu 3-ech miesięcy zostaje poświęcony 4 grudnia 1981 r. 1 stycznia 1982 r. parafia p.w. Chrystusa Króla zostaje erygowana decyzją J.E. Ks.
Bp-a Ignacego Tokarczuka. Pierwszym proboszczem zostaje ks. Antoni Ślusarczyk.
Samodzielny ośrodek duszpasterski rozpoczyna pracę. Na początku duszpasterz obsługuje szpital rejonowy, prowadząc równocześnie pracę katechetyczną przy kolegiacie oraz w nowym punkcie katechetycznym naszej parafii; ponadto przygotowuje się do budowy stałego kościoła i zaplecza gospodarczo-mieszkalnego. Najważniejszym jednak stało się budowanie kościoła w duszach ludzi poprzez rozbudzenie w nich świadomości chrześcijańskiej, podbudowanie wiary i życia sakramentalnego.
W połowie lipca przychodzi do pracy w parafii ks. Andrzej Surowiec - pierwszy wikariusz. Pracuje tutaj dwa lata, odchodzi na studia do KUL-u.
Wokół budynku kaplicy i w dolnej jej części nadal trwają prace budowlane, powstaje zakrystia, upiększa się wnętrze kaplicy, załatwiane są przede wszystkim sprawy własnościowe działki, na której ma w przyszłości powstać nowy kościół. Zakończyły się one ostatecznie w 1986 r.
W 1983 roku ks. Antoni Ślusarczyk rozpoczął rozmowy z arch. dr Jackiem Gyurkovichem z Krakowa na temat projektu przyszłego kościoła. W parafii natomiast powstają pierwsze wspólnoty: ministrantów, róże różańcowe, Ruch Domowego Kościoła - Oaza Rodzin I krąg /październik 1983/, Koło Misyjne /październik 1985/, Rada Parafialna. W połowie 1985 r. parafia zostaje włączona do dekanatu Jarosławskiego Wschodniego i po 4 latach istnienia uzyskuje osobowość prawną.
Cały czas rozbudowuje się kaplicę murowaną, powstają z jednej i drugiej strony przybudówki na mieszkania dla księży, systematycznie gromadzony jest materiał budowlany - cegła, blacha, deski, pustaki, stal. W kościele przybywa szat, naczyń liturgicznych.
W uroczystość odpustową Chrystusa Króla w 1985 r. poświęcone zostaje nowe tabernakulum, a na Mszy św. kończącej ten rok płaskorzeźba wykuta w blasze miedzianej przedstawiająca Chrystusa Króla. W następnym roku w parafii pracuje już dwóch wikariuszy. Pracy z dziećmi i młodzieżą przybywa, organizowane są wyjazdy na obozy, pielgrzymki.
Nareszcie, po długich staraniach parafia jest właścicielem działki pod budowę przyszłego kościoła. W roku 1986 zostaje podłączony gaz do kaplicy, można ogrzewać sale katechetyczne i mieszkania księży, zamówiono 3 dzwony w zakładzie Felczyńskich w Przemyślu, sprawiono figurę św. Józefa, postacie dwóch aniołów kute w blasze miedzianej oraz 3 chorągwie.
W marcu 1987 r. ks. Proboszcz składa w wydziale architektury Urzędu Wojewódzkiego w Przemyślu pełną dokumentację - wg projektu p. Gyurkovich zatwierdzonego przez Kurię Biskupią - z wnioskiem o wydanie decyzji lokalizacyjnej dla przyszłego kościoła .
W październiku, podczas wizytacji parafii przez ks. bpa S. Moskwę zostaje poświęcony dzwon "Maria"; parafia otrzymuje zezwolenie Wojewody Przemyskiego na budowę kościoła. W lutym 1988 r. jest gotowa dokumentacja techniczna nowego kościoła. Na spotkaniu z mężczyznami w kościele omawiane są sprawy wykopów, fundamentów i ścian podpiwniczenia dolnego kościoła i stropu. Kierownikiem budowy zostaje p. Zdzisław Świątek.
W marcu ulega rozbiórce drewniany budynek, w którym mieszkał ks. A. Ślusarczyk, następuje porządkowanie i przygotowywanie placu pod budowę. Prace ziemne pod trzeci kościół rozpoczęły się 22 kwietnia 1988 r. Przez całe lato i jesień trwają intensywne prace budowlane.
11 grudnia zostaje poświęcony kamień węgielny przez J.E. ks. Bpa Ignacego Tokarczuka.
W 1989 r. wykonano 2/3 murów, chóry, 2/3 muru oporowego i kanalizację od strony sal katechetycznych, co jest zasługą zaangażowanych parafian i kierownika budowy p. Edwarda Jaworowskiego.